ที่โลกอัศจรรย์ *
ผมทิ้งตัวลงสู่ความเศร้าหมองแบบพิกลพิการและยากที่จะเข้าใจแม้แต่ตัวผมเองก็ตามผมหยุดอยู่กับที่ทั้งที่ไม่รู้ว่าอากาศจะดีไหมผมไม่ได้พกร่มเมื่ออกจากบ้านหมวกหรือเสื้อกันฝนนั้นก็ไม่ได้หยิบติดมือมามีเพียงก้อนเมฆสามสี่ก้อนที่เป็นสีขาวและห้าหกก่อนที่เป็นสีดำ
เด็กชายขยับหมวกสีดำขลับขึ้นพลางแหงนหน้าสู้แสงดวงอาทิตย์อันเจิดจ้า
ผมสับสนกับบรรยากาศทั้งหลายแหล่และโต๊ะตัวที่เป็นสีขาวต่างจากตัวอื่นๆซึ่งเป็นสีดำมีของชิ้นหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะตัวนั้นมันเป็นปากกาที่มีหนามแหลมขึ้นเต็มไปทั้งหมดปากกานี้ไม่รู้ว่ามีหมึกสีอะไรใส่ไว้เป็นไส้หากแต่ผมสัมผัสได้แน่ๆว่ามันต้องเป็นปากกาสีแดงที่สามารถเขียนได้โดยหมึกไม่มีวันแห้ง
เด็กชายก้มลงเก็บเหรียญประหลาดที่ตกอยู่ริมเสาร์ที่มีป้ายโฆษณาแผ่นใหญ่ติดไว้
ต่างกับปากกาเรียบไร้หนามที่วางอยู่บนโต๊ะสีดำตัวอื่นๆซึ่งให้ความรู้สึกว่าเป็นปากกาสีน้ำเงินและเขียนติดบ้างไม่ติดบ้างแล้วแต่โอกาสวาสนาผมไม่ได้พกร่มและเสื้อกันฝนติดมาดังนั้นฝนจึงตกลงมาอย่างหนักเสื้อที่เปียกชุ่มด้วยน้ำเป็นสิ่งที่ผมไม่ถึงปรารถนา
ขณะที่ก้ม หมวกของเด็กชายหล่นลงไปสู่แอ่งน้ำขังเล็กๆ หมวกสีดำเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ
แต่แล้วเมฆสีดำก็โดนเมฆสีขาวพัดพาไปอย่างไม่น่าเชื่อแดดส่องทะลุท้องฟ้า ตัวผมกลับมาแห้งอีกครั้งหนึ่งทุกอย่างดีสดใสหลังฝนตกแต่ไม่นานนักเมฆสีขาวก็เปลี่ยนเป็นสีดำแต่อีกไม่นานนักเมฆสีดำก็เปลี่ยนเป็นสีขาวเด็กชายคนหนึ่งกำลังนำเหรียญประหลาดโยนลงไปในหมวกสีดำขลับเขาโยนเจ้าเหรียญนั้นไปมาใช้หมวกต่างมือจนกระทั่งเกิดลมพายุพัดทั้งหมวกและเหรียญลอยฟ่องขึ้นไปสัมผัสก้อนเมฆก่อนที่หมวกจะหล่นลงสู่แอ่งน้ำและเหรียญประหลาดหายไป
เด็กชายตามหาเหรียญที่หายไปจนกระทั่งหมวกแห้งและแล้วชายหนุ่มตัวสูงก็ยื่นมันมาให้
ผมรู้ว่าเหรียญต้องเป็นของเด็กชายคนนี้แน่แต่หมวกของเด็กชายดูแปลกไปจากเดิมมันขยับได้ราวกับมีชีวิตเจ้าหมวกสะบัดน้ำที่ติดบนมันเล็กน้อยก่อนจะลอยตัวขึ้นไปสวมบนศีรษะของเด็กชายมันเป็นเรื่องธรรมดาในโลกอัศจรรย์เช่นนี้
เหรียญของเด็กชายส่องแสงเรืองรองและอ้ากว้างออกเป็นประตูสีน้ำตาลไหม้
เขาบอกว่ามันจะพาไปในโลกที่ไม่มีปากกามีหนาม มีแต่ปากกาที่เรียบเสมอกัน ฝนจะตกเมื่อไหร่ก็ได้ไม่ใช่ตกแต่ในวันที่ผมไม่ได้พกร่มมาหมวกสีดำขลับจะไม่มีทางมีชีวิตในโลกนั้นและเหรียญก็ไม่สามารถจะกลายเป็นประตูได้หากเบื่อโลกที่แปลกพิสดารผมก็จะได้กลับไปสู่โลกแห่งสิ่งที่เรียบง่าย
เด็กชายเปิดประตูให้ชายหนุ่มก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไป
และในที่สุดชายหนุ่มก็ได้รู้ว่าโลกใบใหม่ ที่ไม่มีอะไรแปลกพิสดารนั้น
แปลกพิสดารกว่าภาพที่ปรากฎหลายขุมนัก
J - aU - n : จั่น* คับ
30 มี.ค. 2551 เวลา 22:10 น.
